GAZZE (AA) – Gazze’de İsrail’in UNRWA’ya bağlı er-Razi Okulu’nu amaç alan hücumunda bacağını kaybeden ve tıpkı hücumda babasını yitiren 12 yaşındaki Filistinli Abdurrahman En-Neşşaş, yaşadığı ağır kayıplara karşın müzik ile hayata tutunmaya ve gelecek umudunu müdafaaya çalışıyor.
Filistinli yetkililer ve insan hakları kuruluşları, İsrail’in Gazze’ye yönelik akınlarında binlerce çocuğun uzuv kaybı yaşadığını, çok sayıda çocuğun kalıcı sakatlıklarla hayata tutunmaya çalıştığını belirtiyor. İsrail akınları sadece can kaybına değil, çocukların hayallerine, eğitimlerine ve geleceklerine de mal oldu.
Uzmanlar, uzuv kaybı yaşayan çocukların uzun vadeli fizikî tedavinin yanı sıra ağır ruhsal takviyeye de muhtaçlık duyduğuna dikkati çekerken, Gazze’de bu takviyesi sağlamanın neredeyse imkânsız hale geldiğini tabir ediyor.
Abdurrahman En-Neşşaş ise, tüm yaşadıklarına karşın uduna ve müziğe tutunarak ayakta kalmaya çalışıyor. Küçük çocuğun ud ve müzikle kurduğu bağ, Gazze’de taarruzlar altında büyümek zorunda kalan binlerce çocuğun sessiz uğraşını yansıtıyor.
– İsrail saldırısından sonra hayat büsbütün değişti
AA muhabirine konuşan Neşşaş, taarruzdan sonra hayatının büsbütün değiştiğini, ud çalıp müzikle ilgilenmenin yaşadığı acıları bir nebze olsun hafifletmesine yardımcı olduğunu söyledi.
“Ben 2014 yılında doğdum. Evimdeyken İsrail saldırısı oldu, hayatım bir anda değişti ve bacağımı kaybettim. Çok üzgündüm.” diyen Neşşaş, yaşadığı fizikî kaybın yanı sıra ruhsal olarak da derin bir sarsıntı geçirdiğini söz etti.
Neşşaş, “Eskiden hareket edebiliyordum, yürüyordum, anneme ve kardeşlerime yardım ediyordum. Oyun oynuyordum, kendimi keyifli etmeye çalışıyordum. Artık bunların birçoklarını yapamıyorum.” kelamlarıyla akından evvelki günlere duyduğu hasreti lisana getirdi.
Bu süreçte ud çalmaya başladığını anlatan Neşşaş, müziğin hayatına yine mana kattığını ve ruhsal olarak toparlanmaya başladığını belirtti.
Gazzeli çocuk, “Çok sıkılmıştım, içim kararmıştı. Fakat müzikle uğraşmaya başlayınca biraz olsun rahatladım. Ud çalmak beni memnun ediyor, içimdeki acıyı azaltıyor.” diye konuştu.
Tedavi için Ürdün’e gittiğinde kendisine armağan edilen udun Gazze’ye dönüşte elinden alındığını anlatan Neşşaş, o an yaşadığı hayal kırıklığını ise şu sözlerle lisana getirdi:
“Udumu sonda aldılar. Çok üzüldüm. O günden sonra psikolojim değişti. Eskisi üzere gülemiyor, müzik söyleyemiyordum.”
Şu anda süreksiz bir protez bacak kullandığını belirten Neşşaş, ileride kalıcı bir protezle tekrar yürüyebilmenin hayalini kurduğunu söz ederek, “Tekrar yürümek, oynamak ve arkadaşlarımla gülmek istiyorum. Beşerler benim ne hissettiğimi bilmiyor.” dedi.
– Ürdün'den dönüşte sonda udu elinden alındı
Abdurrahman’ın annesi Esma En-Neşşaş da oğlunun 16 Temmuz 2024’te UNRWA’ya bağlı er-Razi Okulu’na düzenlenen taarruzda yaralandığını ve sağ bacağının ampute edildiğini anlattı.
Tedavi süreci için oğluyla birlikte Ürdün’e gittiklerini belirten anne Neşşaş, burada Abdurrahman’ın hem tıbbi hem de ruhsal takviye aldığını anlattı.
Ancak Gazze’ye dönüşte yaşadıkları durumun oğlunu yine yıktığını tabir eden Neşşaş, şunları söyledi:
“Ürdün’de Abdurrahman’a ud başta olmak üzere çeşitli ikramlar verildi. Ud yalnızca bir müzik aletiydi ve oğlum ona çok heveslenmişti. Ancak Gazze’ye dönerken öteki ikramlarla birlikte onu bile içeri sokmamıza müsaade vermediler. Hepsini elimizden aldılar.”
Oğlunun hem fizikî hem de duygusal olarak ağır bir yük taşıdığını vurgulayan anne Neşşaş, “Oğlumun yaraları, İsrail taarruzlarıyla daha da derinleşti. Ud onun için bir umuttu. O umut da elinden alındı.” dedi.
Anne Neşşaş, daha sonra okulda rehber öğretmeninin oğluna yeni bir ud ikram ettiğini belirterek, “O ud, oğlumun tekrar hayata tutunmasını sağladı.” dedi.
Neşşaş, oğlunun büyümesiyle birlikte mevcut protezin artık yetersiz kaldığını ve yeni bir proteze gereksinim duyduğunu belirterek, gerekli cerrahi müdahalenin akabinde Abdurrahman’ın yine yürüyebilmesini umut ettiklerini tabir etti.