CEO’lar için önümüzdeki üç yılda en kritik gündemlerden biri otomasyon, yetkinlik dönüşümü ve şuurlu yetenek planlaması ortasında gerçek dengeyi kurmak olacak. Bu çerçevede raporun bildirisi net: Yapay zekâ sırf operasyonları değil, her bölümdeki kurum için rekabetin tabiatını yine tanımlıyor. Bu dengeyi kurmada CEO’ların en büyük destekçilerinden biri de İK yöneticileri olacak.
Yeni tertipte başarılı olanlar, otomasyonu sırf bir maliyet aracı olarak kullananlar değil; tertiplerini baştan tasarlayanlar olacak. BCG’nin araştırmasındaki bulgularına nazaran başkanların odaklanması gereken dört temel öncelik öne çıkıyor:
İş gücü stratejisini rekabet stratejisinin merkezine yerleştirmek
Yapay zekâ, yeni iş modellerini mümkün kılarken tertiplerin kıymet üretme biçimini kökten değiştiriyor. Bu nedenle iş gücü stratejisi, otomasyonun bir sonucu değil; direkt stratejik planlamanın bir kesimi olmak zorunda. Reaktif kararlar – bilhassa sırf maliyet baskısıyla yapılan işten çıkarmalar – kısa vadeli yarar sağlasa da kurumların uzun vadedeki rekabet gücünü zayıflatabiliyor. Her tertibin otomasyon ve insan katkısı istikrarı farklı olduğu için oburlarının attığı adımları kopyalamak, verimlilik kaybı ve kritik yeteneklerin yitirilmesi riskini beraberinde getiriyor.
Otomasyonu maliyet değil, yine tasarım aracı olarak konumlandırmak
Yapay zekâ, tek boyutlu bir verimlilik aracı değil. Kimi alanlarda maliyet avantajı yaratırken, başkalarında sürat, kalite ve müşteri tecrübesi ön plana çıkıyor. Bu nedenle önderlerin odağı sadece maliyet azaltımı olmamalı. Asıl bedel, iş yapış biçimlerinin yine tasarlanmasında ortaya çıkıyor. Bu da yeni performans metriklerini zarurî kılıyor: Çalışan başına gelir artışı, daha süratli eser geliştirme yahut müşteri tesirinde güzelleşme üzere çıktılar, yapay zekâ yatırımlarının gerçek geri dönüşünü belirleyecek olan ögeler.
Yetkinlik dönüşümünün iş gücü stratejisinin merkezine alınması
Bir işin varlığını sürdürmesinin, o işi yapan çalışanların hazır olduğu manasına gelmediğine vurgu yapan BCG Yönetici Ortağı; Avrupa, Orta Doğu, Güney Amerika ve Afrika Sanayi Grubu Başkanı Gözde Yalazi Özbek şu değerlendirmeyi yaptı:
“Yapay zekâ ile birlikte roller değiştikçe, çalışanların da daima olarak yeni hünerler edinmesi gerekiyor. Tek seferlik eğitim programları bunun için kâfi olmuyor. Şirketlerin:
● Daima yetkinlik geliştirme (upskilling) ve yeni maharetler kazanma (reskilling) sistemleri kurması,
● Çalışanları yeni ve gelişen rollere yönlendirecek meslek yolları tasarlaması,
● Dönüşümü evreli ve planlı halde yönetmesi
gerekiyor.”
Yapay zekâ anlatısının gerçek kurulması
Yapay zekâ dönüşümünde teknik uygulama kadar bağlantı de kritik ehemmiyet taşıyor. Otomasyonun sadece iş kaybı ile ilişkilendirilmesi, çalışan bağlılığını düşürüyor ve dönüşüme direnci artırıyor. Kısa vadeli verimlilik kazanımları uğruna yapılan agresif kesintiler, uzun vadede organizasyonel performansı zayıflatabiliyor. Buna karşılık, yapay zekâyı kıymet yaratma ve rol zenginleştirme aracı olarak konumlandıran önderler, çalışanlarını dönüşümün bir kesimi haline getirebiliyor.
Sonuçta geleceği tasarlayanlar kazanmaya aday
Yapay zekâ, şirketler için sırf bir verimlilik aracı değil; yeni bir büyüme, inovasyon ve paha yaratma dalgasının temel itici gücü. Bu dalga, rekabeti yine tanımlarken şirketler ortasında besbelli bir ayrışma yaratma potansiyeline sahip. Bu süreçte birtakım tertipler yapay zekâyı sadece maliyet avantajı için kullanırken, başkaları onu yeni iş modelleri, eserler ve pazarlar yaratmak için bir kaldıraç olarak konumlandıracak. Bu tercih, sadece performansı değil, şirketlerin gelecekteki pozisyonunu da belirleyecek.
Bu dönüşüm birebir vakitte belirsizliklerle birlikte geliyor. Yapay zekânın tesiri dallar ve şirketler ortasında farklı sürat ve ölçekte hissedilecek. Kimi tertipler küçülmeye giderken, bazıları agresif büyüme ve yetenek yatırımıyla öne çıkacak. Bu yeni nizamda önderler için asıl değer taşıyan soru şu olacak: Yapay zekâyı bir verimlilik aracı olarak mı kullanacağız, yoksa tertibi tekrar tasarlayan bir büyüme motoruna mı dönüştüreceğiz?
Gözde Yalazi Özbek gerçek rekabet avantajının kimlerin elinde olacağını ise şöyle açıkladı:
“Otomasyon ile insan potansiyelini birlikte ölçekleyebilen, bu süreçte İK’yı stratejik bir iş ortağı olarak konumlandıran, yetkinlik dönüşümünü bir kaldıraç olarak kullanan ve verimlilik kazanımlarını sürdürülebilir büyümeye çevirebilen tertipler pastadan büyük hisse alacak. YZ çağında kazananlar, değişime en süratli adapte olanlar değil; değişimi en yeterli tasarlayanlar olacak.”
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
