Dünyada eğitim anlayışı süratle değişiyor. Artık husus sadece öğrenciye dayanak vermek değil; eğitimi öğrencilerin farklı gereksinimlerini, öğrenme biçimlerini ve gelecek maksatlarını dikkate alarak tekrar ele almak. Memleketler arası çalışmalar, üniversitelerde öğrenciden tek bir kalıba uymasının beklendiği yaklaşımların yanında, öğrencilerin farklılıklarını merkeze alan daha esnek ve kapsayıcı bir anlayışın güç kazandığını gösteriyor.
World Economic Forum’un yayımladığı rapora nazaran önümüzdeki devirde analitik düşünme, sorun çözme, yaratıcılık, teknolojiyi yanlışsız kullanabilme ve ömür uzunluğu öğrenme marifetleri daha da değer kazanacak. Bu tablo, öğrencinin ilgi alanlarını keşfedebileceği, farklı alanlarda kendini geliştirebileceği daha varlıklı eğitim ortamlarının kıymetini ortaya koyuyor.
Bu yaklaşımın Türkiye’deki savunucularından biri olan Yeditepe Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ece Ceylan Baba’ya nazaran yükseköğretimde bakış açısı da bu tarafta değişiyor. Artık asıl soru, öğrenciyi mevcut yapıya nasıl uyduracağımız değil; öğrencinin kendi geleceğini planlayabileceği bir eğitim ortamını nasıl güçlendireceğimiz.
Yeni periyotta üniversiteler, bilgi aktarmanın ötesinde, öğrencinin yeteneklerini ortaya çıkaran ve onu hayata ve iş dünyasına hazırlayan yapılar olarak öne çıkıyor.
HER ÖĞRENCİ BİREBİR DEĞİL
Üniversite hayatının en temel gerçeği, öğrencilerin birbirinden farklı olmasıdır. Kimisi dinleyerek daha uygun öğrenir, kimisi yazarak; kimisi sırf derslerine odaklanır, kimisi eğitimini çalışarak sürdürür. Öğrencilerin toplumsal şartları, ilgi alanları ve beklentileri de bu farklılığı belirleyen değerli ögeler ortasındadır.
Prof. Dr. Ece Ceylan Baba bu durumu şöyle tabir ediyor: “Bazı öğrenciler fikirlerini konuşarak daha âlâ aktarır, kimileri yazılı anlatımda daha başarılıdır. Kimi sadece akademik çalışmaya odaklanır, kimi eğitimini çalışarak sürdürür. Bu farklılıklar istisna değil, üniversite hayatının doğal bir kesimidir. Eğitim sistemi de bu gerçeği dikkate almalıdır.”
Bu yaklaşım, öğrencinin sırf bilgiyi alan değil, öğrenme sürecine faal olarak katılan bir özne olduğu üniversite anlayışını güçlendiriyor. Öğrencinin kendini sürecin modülü olarak gördüğü ortamlarda motivasyonun ve akademik iştirakin daha güçlü olduğu görülüyor.
YÜKSEKÖĞRETİMDE YETKİNLİKLERİN ARTAN ÖNEMİ
OECD ve World Economic Forum dataları, iş dünyasının beklentilerinin süratle değiştiğini ortaya koyuyor. Günümüzde sadece meslek bilgisine sahip olmak kâfi görülmüyor; farklı alanlarda düşünebilen, değişen şartlara ahenk sağlayabilen, teknolojiyi aktif kullanan ve öğrenmeye açık bireyler öne çıkıyor. Bu tablo, üniversitelerin öğrencileri bu hünerlerle desteklemesinin değerini daha da görünür hale getiriyor.
Bu maharetlerin gelişmesi, öğrencinin eğitimle gerçek hayat ortasında manalı bir bağ kurmasını da kolaylaştırıyor. Böylelikle öğrenme sürecine iştirak ve motivasyon daha güçlü hale geliyor.
Yeditepe Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ece Ceylan Baba’ya nazaran bu durum, yükseköğretimde eğitimin gelişen muhtaçlıklar doğrultusunda ele alınmasını gerekli kılıyor. Baba, “Asıl rekabet avantajı, bireyin değişime ahenk sağlayabilme ve yeni pahalar üretebilme gücüdür. Öğrenci, hangi seçeneklerin önünde olduğunu bildiğinde öğrenme daha güçlü hale gelir. Esneklik eğitimin kalitesini düşürmez; bilakis eğitimi daha sağlam kılar” diyor.
KİŞİSELLEŞTİRİLEBİLİR AKADEMİK YAPILAR
Geleceğini planlayabilen bir öğrenci için üniversitenin yol gösterici ve esnek bir yapıya sahip olması giderek daha fazla kıymet kazanıyor. Bu anlayış, öğrencinin sorumluluk almasını ve kendi akademik yolunu şuurlu biçimde şekillendirmesini destekliyor.
Prof. Dr. Ece Ceylan Baba, “Beklentiler açık olduğunda ve kurallar net biçimde belirlendiğinde esneklik kaliteyi zayıflatmaz. Bilakis öğrencinin sorumluluk almasını ve şuurlu tercihler yapmasını sağlar” değerlendirmesinde bulunuyor.
ANAHTAR SÖZ: İLİŞKİN HİSSETMEK
Veriler, üniversiteyi bırakma nedenleri ortasında kişisel ve toplumsal etkenlerin yanı sıra, öğrencinin kendini üniversiteye ilişkin hissedememesinin de değerli bir rol oynadığını gösteriyor. Üniversiteyle güçlü bir bağ kuramayan öğrencilerin eğitim sürecinden kopma riskinin daha yüksek olduğu görülüyor. Buna karşılık, öğrencinin kendini üniversiteye ilişkin hissettiği ortamlarda hem akademik muvaffakiyetin hem de motivasyonun arttığı dikkat çekiyor.
Yeditepe Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ece Ceylan Baba’ya nazaran aidiyet, muvaffakiyetin sonucu değil, temelidir: “Aidiyet, muvaffakiyetten sonra ortaya çıkan bir his değildir. Öğrenci kendini sistemin dışında değil, onun doğal bir kesimi olarak gördüğünde öğrenme kalıcı hale gelir.”
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
