Alevlere koşan üstün anneler
İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesinde vazife yapan bayan itfaiye işçisi, bir yandan yangın ve afetlerde hayat kurtarırken bir yandan da anneliğin yükünü ve hasretini taşıyor.
İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesinde vazife yapan bayan itfaiye çalışanı, bir yandan yangın ve afetlerde hayat kurtarırken bir yandan da anneliğin yükünü ve hasretini taşıyor. Çocuklarından farklı geçen uzun nöbetlere karşın vazifelerinden vazgeçmeyen itfaiyeci anneler, fedakarlıklarıyla hem alanda hem konutta kahramanlık hikayesi yazıyor.
İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı bünyesinde vazife yapan bayan itfaiye işçisi, Anneler Günü’nde hem alevlerle çaba eden hem de çocuklarını büyüten güçlü bayanlar olarak yaşadıkları zorlukları anlattı. İtfaiyeciliğin disiplin ve dayanıklılığıyla anneliğin şefkatini tıpkı yürekte taşıyan bayanlar, iki sorumluluğu da büyük bir özveriyle sürdürüyor. Yangınlara ve afetlere müdahale ederken birden fazla vakit çocuklarından uzak kalan itfaiye işçisi anneler, misyon şuuru ile annelik duygusu ortasında güçlü bir istikrar kurduklarını söz etti.
“Çocuğum uyuduğunda bile özlüyorum”
İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda 6 yıldır itfaiye memuru olarak vazife yapan Elif Kamile Şahbudak, bir yandan yangınlara müdahale ederken bir yandan da 2 yaşındaki oğlu Görkem’i büyütüyor. Vazifesi nedeniyle uzun saatler konutundan uzak kaldığını söyleyen Şahbudak, en güç hissin hasret olduğunu belirterek, “Çocuğum konutta uyurken bile onu özlüyorum. İşim gereği 24 saat boyunca başka kalıyoruz. İnsan çocuğuyla uyumayı seviyor. O anı yaşayamayınca bir boşluk hissediyorsunuz. Ancak Görkem, itfaiyeci bir annenin çocuğu olduğu için memnun. Buraya geldiğinde çok seviniyor. Alanda olmak güç lakin sevmediğiniz bir işi yapmak bence çok daha güç. Bu yüzden tüm yorgunluğumuzu unutabiliyoruz. Annelik, yaptığımız işten biraz daha güç fakat birebir vakitte dünyanın en hoş hislerinden biri” diye konuştu.
“Çocuk olaylarında daha hassas oluyoruz”
Anne olduktan sonra mesleksel bakış açısının değiştiğini söz eden Şahbudak, bilhassa çocukların yer aldığı olaylarda duygusal olarak daha fazla etkilendiğini belirterek, “Anne olduktan sonra empati hissimiz daha da arttı. Alanda profesyonel olmak zorundayız lakin birtakım olayların akabinde duygusal olarak etkilenebiliyoruz” dedi. Doğum sonrası misyona dönüş sürecinin kendisi için kolay olmadığını da anlatan Şahbudak, o günleri şu sözlerle anlattı: “İlk günlerim ağlayarak geçti. Lakin ‘yapamayacağım’ deseydim muhtemelen geri dönemezdim. Bu mesleğin gerekliliği bu; devam etmek zorundaydım.”
“İlk günden itibaren buraya ilişkin olduğumu hissettim”
İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda 16 yıldır vazife yapan itfaiye memuru Damla Ertuğrul, hem mesleksel tecrübesi hem de annelik seyahatiyle dikkat çekiyor. Eşi İlker Ertuğrul’un da itfaiyeci olduğunu belirten Ertuğrul, alanda geçen yılları, aile ömrünü ve anneliği anlattı. İtfaiyeciliğin hayatında çok özel bir yere sahip olduğunu tabir eden Ertuğrul, mesleğe başlama sürecini şu sözlerle lisana getirdi: “Hayallerimin ortasında yoktu lakin misyona başladığım birinci günden itibaren buraya ilişkin olduğumu ziyadesiyle hissettim. Âlâ ki buradayım, âlâ ki itfaiyeciyim.”
“İtfaiyeci anneler daha kahraman”
Eşi İlker Ertuğrul ile birlikte uzun yıllar alanda misyon yaptıklarını söyleyen Ertuğrul, bu sürecin hem güçlü hem de güçlü bir bağ oluşturduğunu söz etti.
10 yaşında Nadir ve 6 yaşında Eren isminde iki oğlu olan Ertuğrul, çocuklarının gözünde itfaiyeci olmanın farklı bir mana taşıdığını belirterek, “Eren arkadaşlarına ‘Annem itfaiyeci. O bir muhteşem kahraman gibi’ diyor. Bu beni çok memnun ediyor. Bütün anneler kahraman fakat itfaiyeci anneler daha kahraman. Kendi çocuğunu konutta bırakarak, öbür çocukları kurtarmaya gitmek; insanların canını, malını kurtarmaya gitmek kolay değil. Evladından farklı öbür bir yerde uyumak kolay değil. Mesleğimiz sıkıntı fakat her şeye karşın inanılmaz keyifli” dedi.
“İtfaiye benim evim”
Mesleğin hayatındaki yerini güçlü bir halde tanımlayan Ertuğrul, kelamlarını şöyle sürdürdü:
“İtfaiye benim meskenim. Hamilelik vakitlerimi bile burada geçirdim. Güzel ki itfaiyeciyim, düzgün ki anneyim ve uygun ki itfaiyeci bir anneyim.” Çocuklarına bırakacağı en büyük mirasın mesleği ve duruşu olduğunu söyleyen Ertuğrul, “Ömür uzunluğu çocuklarım beni anlatsın istiyorum. Anlatacaklarından da eminim. İtfaiyecilikte vardiyalı sistem uygulanıyor. O nedenle ya babaları ya da anneleri meskende yoktu. Bu da aslında çocuklarımı daha güçlü, daha şuurlu yaptı” tabirlerini kullandı. Damla Ertuğrul’un 6 yaşındaki oğlu Eren, “Annemi çok seviyorum, onuna gurur duyuyorum” derken, 10 yaşındaki oğlu Seçkin, “Annem benim için bir kahraman. Bence öbürleri için de kahraman, zira itfaiyeci. Yangınlarda insanları kurtarıyor. Annemi o yüzden çok seviyorum” dedi.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
